Een weekend tocht naar het binnenland van Suriname. 14 man in 3 auto’s. Daar gaan we dan. In de jeep 5 dames en mijn pa. En de pret begint als we de voordeur achter ons dicht trekken. De ene heeft haar beautykoffertje mee, de ander haar negliglé en uiteraard niet te vergeten de mobieltjes. Maar ja, waar in de jungle ga je deze straks opladen?? Anyway on our way to Bakaaboto. En oeps, zegt degene die bang is voor slangen: ik heb slippers aan, geen laarzen! Nou dan wordt het toch kroelen met die sweepies als je die tegenkomt. Nee schatje, geen sweeties! Of wat dacht je van die springende “ingie bangi”? Ai boi, deze gaat het in Suriname echt niet redden. Te gebakratiseerd! We vragen of ze al naar Baka foto is geweest. Dat wel. En ook baka oso? Nope, wat is dat? En baka bini dan? Ook niet; nou misschien dat een volgende date je daar mee naar toe wilt nemen als je het lief voorstelt (hihi). En zo gaat het nog even door met de les Surinaamse termen.
Mijn pa oogst veel bekijks onderweg met al die dames in zijn blik. En ondanks alle pijnlijke, doch smakelijke lachsalvo’s, weet hij ons uiteindelijk ongedeerd na een rit van 3 uur op de bestemming af te leveren. Het ziet er prachtig uit. De natuur, de stroomversnelling. Fruitbomen overal op het terrein. Onze enorme hut lijkt echter wel een strafkamp, 1-persoonsbedden netjes in 2 rijen van 5. Een aantal kiezen er maar voor in de hangmat buiten te slapen. De enge verhalen beginnen te komen. En ja hoor ook het ieehh, grrr vliegje hier, vliegje daar. Jeetje!
’s Avonds wordt de barbecue aangestoken en onder het smullen plannen we van alles. De ene gaat volgend jaar trouwen en we bespreken locatie, eten, muziek, taart, datum, jurk etc. Klein detail wat ook nog aandacht behoeft: er moet nog een bruidegom gezocht worden. No worry, we kijken wel in de sales voor je!! De andere is hopelijk al hoogzwanger, tenminste als ze het geleerde goed in praktijk brengt. En de volgende heeft een booming IT bedrijf met 5 man personeel! En zo gaat het plannen nog even door. In ieder geval is de focus aanwezig wat we het volgend jaar allemaal gaan doen. Om 23.00 uur gaat de elektriciteit op rantsoen en is het pikdonker. Een voor een kruipen we onder zeil.
De ochtendglorie breekt aan. De Gooische dames hebben de nacht overleefd, alhoewel ze in het donker echt niet naar het toilet durfden. We nemen een bad langs de rivier. En daarna ochtendgym. Langs een touw door het krachtige water een weg banen om op de stenen in de stroomversnelling te klimmen. De een geeft de ander nog instructie: mocht je meegesleurd worden door de stroming, je gewoon laten gaan. Oeps! Effe slikken maar we wagen het erop. Yes, hard werken maar 1 voor 1 halen we het. Wow, wat een beleving. Daar kan geen workout tegen op. En zo genieten we van het uitzicht en de kracht van het water tegen onze lijf. Pluspunt: de cellulitis op onze lijf wordt ook nog eens goed weggemasseerd. Jakkes een krab, gilt eentje! Tjonge, tjonge een krab van nog geen 2 mm. Muts!
Aan het eind van de dag kunnen we met trots zeggen dat de Gooische trutten zijn ontgroend oftewel gesurinamiseerd! Zullen ze het toch redden in Suriname!?
