Afgelopen zaterdagavond was het onderwerp van gesprek tijdens Eurovisie Songfestival 2014 toch wel travestiet Conchita Wurst van Oostenrijk. Het hele gebeuren had ik niet zo gevolgd de afgelopen week. Ik wist alleen dat Ilse de Lange door was. Ook de overige diverse nummers had ik niet gehoord.
Die zaterdagavond was ik op een verjaardagsfeestje en hoorde zo de reacties over de vrouw met de baard. Vond het gehele verhaal bijzonder en ergens vreemd dat deze “dame met de baard” mij niet eerder ten ore was gekomen. Maar ja, ik ben dan ook niet echt een Eurovisie fan en de laatste tijd een te druk leven waardoor de halve wereld aan je voorbij gaat. Eigenlijk ook te moe voor het feestje, maar dit was eentje waar ik het niet kon maken om weg te blijven. En maar goed ook want dan had ik dit moment suprême toch mooi gemist.
Uiteindelijk hielden de gasten het niet meer en moest toch rond half 12 de tv aan. En ja, toen zag ik onze travestiet ook voor het eerst. Inderdaad een bijzonder figuur, maar eerlijk is eerlijk het ziet er niet lelijk uit voor een travestiet. Ik heb ergere gezien. Ja hoor, de opmerkingen van de mannen konden gewoon niet achterwege blijven. Waarom iemand zoiets doet, of het nou van mannen of vrouwen houdt, of van allebei. Wat maakt het nou uit! Waarom is de een bi, de ander hetero, gay of lesbian. Ik zou zeggen smaken verschillen en ieder heeft zo zijn eigen smaak toch!? Een aantal mannelijke gasten gaven wel eerlijk toe dat Conchita een mooie stem heeft als je niet kijkt.

Weet je waar het om gaat is dat deze persoon of travestiet het heeft gedurfd om zichzelf te tonen aan de Europese gemeenschap. Hij of zij komt er eerlijk voor uit wat het wil zijn. (Wat ben je nu eigenlijk als je geen man noch vrouw wilt zijn?). Daar moet je toch daadwerkelijk de ballen voor hebben om dat te durven. Zeg nou eens eerlijk hoeveel van ons zouden dat durven? Niet veel denk ik. En of deze persoon een statement wilde maken of niet, en je mag zeggen wat je wilt, maar het heeft echt een goede krachtige stem! Of je nu wel of niet kijkt terwijl het zingt. Ook de boodschap die met dit nummer “Rise like a Phoenix” werd doorgegeven, was om kippenvel te krijgen. Wat mij betreft een betekenisvol nummer gezongen door een heldere stem die terecht de eerste plaats verdient. Zoals Conchita zei: “The beard is a statement to say that you can achieve anything, no matter who you are or how you look.”
En zo is dat. Geloof in jezelf versterkt het zelfvertrouwen en je kwaliteiten komen vanzelf bovendrijven. Het gaat er niet om hoe je eruit ziet, want innerlijk telt.
En natuurlijk een mooie 2e plaats voor onze Ilse, ook de moeite waard!