Een doordeweekse dag. Projecttraining bij WestCord Hotel. Moet me haasten want het is al bijna 9.00 uur. Ik loop de vergaderzaal in en mijn blik wordt direct gevangen door een paar guitige ogen. Die kijken mij langzaam van top tot teen aan en ik voel me daar ongemakkelijk bij worden. Zijn ogen kleden mij langzaam uit. Wat een snotaap, hoe durft ie! Ik loop met een boog om hem heen en ga een paar stoelen verwijderd van hem zitten. Tijdens de ochtendsessie voel ik z’n blik op me gericht, maar weiger hem zo min mogelijk aan te kijken. In de pauzes die volgen leren we elkaar nader kennen. Zijn handen proberen me heel subtiel steeds weer aan te raken. Ik laat hem maar begaan.

Twee jaar later kom ik hem ineens weer tegen op de digitale snelweg. Op de foto ziet hij er wat volwassener uit. Een mooie zakelijke foto, krachtig en erg mannelijk. Deze combinatie maakt hem wel woest aantrekkelijk. Binnen no time zijn we aan het appen. Hij is nog altijd een echte charmeur, bijdehand en ondeugend. Dat ondeugende spreekt me wel aan. We spreken af dat ik een bakkie kom doen.

Bij binnenkomst word ik tegen de muur gedrukt en zoent hij me wild en heftig. Wow, nog nooit heeft iemand mij zo heftig gezoend. Wat een verademing. Zijn vingers gaan over mijn hele lijf. Ik merk ineens hoe lenig ik ben als hij mijn linkerbeen over z’n schouder gooi. Ik heb het niet meer en spat bijna uit elkaar van alle passie. M’n knieën knikken en ik grijp hem bij zijn haren van achter. Opeens voel ik hem mij op de koude vloer leggen. Hoe heerlijk die koelte tegen mijn hete lijf. Zijn hemelse tong bewerkt mijn lijf op allerlei manieren. Ik verlies heel langzaam control. Die koffie moet maar wachten.